Native Plants

കൽത്താൾ

Ariopsis peltata

Kingdom: Plantae
Clade:        Tracheophytes
Clade:        Angiosperms
Clade:        Monocots
Order:        Alismatales
Family:      Araceae
Subfamily:Aroideae
Tribe:        Colocasieae
Genus:      Ariopsis                                    Species :   Ariopsis peltata

ആമുഖം

അരേസീ (Araceae) സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു ചെറിയ കിഴങ്ങു വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട സസ്യമാണ് അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റ (Ariopsis peltata). സാധാരണയായി ഇത് കൽത്താമര അല്ലെങ്കിൽ കൽത്താൾ എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.മെയ്-ജൂൺ മാസങ്ങളിലാണ് സാധാരണയായി പൂവിടുന്നത്.ഈ സസ്യം പ്രധാനമായും ഇന്ത്യയിലെ പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ നിത്യഹരിതവനങ്ങളിലും കാവുകളിലുമുള്ള നനവാർന്ന പാറകളിലും മണ്ണുകളിലും കാണപ്പെടുന്നു. ഈർപ്പമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ വനങ്ങളിലെ അടിത്തട്ടിലാണ് ഇവ നന്നായി വളരുന്നത്.ഈ സസ്യം, അതിന്റെ ഭംഗിയുള്ള ഇലകൾ കാരണം, ചെടി ശേഖരിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. ഇതിന്റെ കിഴങ്ങുകളും ഇലകളും ചിലയിടങ്ങളിൽ ഭക്ഷണമായും ഔഷധമായും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.

പേരിന്റെ ചരിത്രം

ഈ പേര് ലാറ്റിൻ, ഗ്രീക്ക് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്. Ariopsis എന്ന ജെനുസ് നാമം രണ്ട് ഗ്രീക്ക് വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്: Arum (ആരം) എന്നത് അരേസീ (Araceae) കുടുംബത്തിലെ ഒരു സാധാരണ സസ്യജനുസ്സാണ്. ഈ കുടുംബത്തിലെ പല സസ്യങ്ങൾക്കും സമാനമായ പൂങ്കുല ഘടനയുണ്ട്. Opsis (ഓപ്സിസ്) എന്നതിനർത്ഥം പോലെയുള്ള അല്ലെങ്കിൽ സാമ്യമുള്ള എന്നാണ്. അതിനാൽ, Ariopsis എന്ന പേരിന് Arum ചെടികളോട് സാമ്യമുള്ളത് എന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു. അരിയോപ്സിസ് ചെടികളുടെ പൂങ്കുലകൾ (സ്പാത്തേയും സ്പാഡിക്സും) Arum ജനുസ്സിലെ ചെടികളുടേതിന് സമാനമായതുകൊണ്ടാണ് ഈ പേര് നൽകിയത്.
Peltata എന്നത് ഒരു ലാറ്റിൻ വാക്കിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. pelta (പെൽറ്റ) എന്നതിനർത്ഥം ഒരു ചെറിയ പരിച (shield) എന്നാണ്. പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരുതരം പരിചയെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സസ്യശാസ്ത്രത്തിൽ “peltate” എന്ന് പറയുന്നത്, ഇലയുടെ തണ്ട് (petiole) ഇലയുടെ അറ്റത്തല്ലാതെ, ഏകദേശം മധ്യഭാഗത്തായി ചേരുന്നതിനെയാണ്. ഇത് ഒരു പരിചയുടെ മധ്യഭാഗത്ത് അതിൻ്റെ പിടിയുള്ളതുപോലെ തോന്നിക്കും. അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയുടെ ഇലകൾക്ക് ഈ സവിശേഷതയുള്ളതുകൊണ്ടാണ് “peltata” എന്ന പേര് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റ (Ariopsis peltata Nimmo) എന്ന സസ്യത്തെ ആദ്യമായി ശാസ്ത്രീയമായി വർണ്ണിക്കുകയും നാമകരണം ചെയ്യുകയും ചെയ്തത് ജോസഫ് നിമ്മോ (Joseph Nimmo) എന്ന സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. 1839-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച “Catalogue Plantarum Bombay (J. Graham)” എന്ന കൃതിയിലാണ് അദ്ദേഹം ഈ സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തിയത്. അതുകൊണ്ടാണ് ശാസ്ത്രീയനാമത്തിന് ശേഷം “Nimmo” എന്ന് ചേർക്കുന്നത്.

വിശദമായ ഘടന

കിഴങ്ങുകളും വേരുകളും

അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റ ഒരു കിഴങ്ങു വർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട സസ്യമായതിനാൽ, അതിന്റെ കിഴങ്ങാണ് പ്രധാന സംഭരണ അവയവം. വേരുകൾ കിഴങ്ങിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയുടെ കിഴങ്ങുകൾക്ക് ഏകദേശം ഗോളാകൃതിയാണ് (globose) ഉള്ളത്, അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ അല്പം പരന്നതായും (depressed-globose) കാണപ്പെടാം. ഇവ സാധാരണയായി 1 മുതൽ 3 സെന്റീമീറ്റർ വരെ വ്യാസമുള്ള ചെറിയ കിഴങ്ങുകളാണ്. കിഴങ്ങിന്റെ പുറംഭാഗം സാധാരണയായി തവിട്ടുനിറത്തിലോ കടും തവിട്ടുനിറത്തിലോ ആയിരിക്കും. ചെറിയ നാരുകളോ വേരുകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളോ ഇതിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കാം. ഉൾഭാഗം മാംസളവും (fleshy) വെളുത്ത നിറത്തിലുമായിരിക്കും. അന്നജം സംഭരിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് ഈ മാംസളമായ സ്വഭാവം. കിഴങ്ങുകൾ ഭൂമിക്കടിയിൽ, പാറകളിലോ മണ്ണിലോ ആണ് വളരുന്നത്. അനുകൂലമല്ലാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് വരണ്ട കാലത്ത്), സസ്യം അതിന്റെ ഇലകളും തണ്ടും നഷ്ടപ്പെടുത്തി, കിഴങ്ങിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്ന് അതിജീവിക്കുന്നു. അനുകൂലമായ കാലാവസ്ഥ വരുമ്പോൾ കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് പുതിയ ഇലകളും പൂക്കളും ഉണ്ടാകുന്നു.
അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയ്ക്ക് സാധാരണയായി ഫൈബ്രസ് വേരുകളാണ് (fibrous roots) ഉള്ളത്. അതായത്, ഒരു കൂട്ടം നേർത്ത വേരുകൾ കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നു. ഈ വേരുകൾ കിഴങ്ങിന്റെ അടിഭാഗത്തുനിന്നോ ചുറ്റുമുള്ള ഭാഗത്തുനിന്നോ ആണ് പുറപ്പെടുന്നത്.
മണ്ണിയിൽ നിന്ന് വെള്ളവും പോഷകങ്ങളും വലിച്ചെടുക്കുകയും സസ്യത്തെ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് വേരുകളുടെ പ്രധാന ധർമ്മം. പാറകളിലും കല്ലുകൾക്കിടയിലുമുള്ള മണ്ണിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് വളരാൻ ഈ വേരുകൾ സഹായിക്കുന്നു.
വേരുകൾ നേർത്തതും ശാഖകളുള്ളതുമായിരിക്കും. സാധാരണയായി വെള്ളനിറത്തിലോ ഇളം തവിട്ടുനിറത്തിലോ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് പ്രത്യേക കട്ടിയോ സംഭരണ ശേഷിയോ സാധാരണയായി ഉണ്ടാകില്ല, അവയുടെ പ്രധാന പങ്ക് ആഗിരണവും താങ്ങുമാണ്.

ഇലകളുടെ ഘടന

അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയുടെ ഇലകൾക്ക് അതിൻ്റേതായ ചില പ്രത്യേകതകളുണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ചും അവയുടെ ആകൃതിയും തണ്ട് ചേരുന്ന രീതിയും. ഈ സസ്യത്തിൻ്റെ ഇലകൾക്ക് ഒരു പരിചയുടെ (shield-like) ആകൃതിയാണ്. ഇലയുടെ മുകൾഭാഗം വീതിയുള്ളതും അടിഭാഗം അല്പം കൂർത്തതുമായിരിക്കും. ഇലകളുടെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സവിശേഷതയാണ് ഇത്. സാധാരണ ഇലകളിൽ തണ്ട് ഇലയുടെ അടിഭാഗത്ത് അറ്റത്താണ് ചേരുന്നതെങ്കിൽ, ഈ സസ്യത്തിൽ ഇലയുടെ അറ്റത്തായിട്ടല്ലാതെ, ഏകദേശം നടുക്കായിട്ടാണ് തണ്ട് (petiole) ഇലയുമായി ചേരുന്നത്. ഒരു പരിചയുടെ മധ്യഭാഗത്ത് അതിൻ്റെ പിടിയുള്ളതുപോലെയാണിത്. ‘പെൽറ്റാറ്റ’ (peltata) എന്ന സ്പീഷീസ് നാമം ഈ പ്രത്യേകതയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
ഇലകൾക്ക് സാധാരണയായി 11-14 സെന്റീമീറ്റർ വരെ വലുപ്പമുണ്ടാകും.
ഒരു വളർച്ചാ ചക്രത്തിൽ (growing season) സാധാരണയായി ഒന്നോ രണ്ടോ ഇലകൾ മാത്രമാണ് ഒരു കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇലകൾക്ക് തിളക്കമുള്ള പച്ചനിറമായിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ ഇലഞരമ്പുകൾ (veins) വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധിക്കും. ഇലകൾക്ക് കട്ടിയുള്ളതും മാംസളവുമായ (fleshy) ഒരു സ്വഭാവമുണ്ടാകും. ഇത് ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. ഇലയെ കിഴങ്ങുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന തണ്ട് ഇലയുടെ മധ്യഭാഗത്താണ് ചേരുന്നത്. ഇലത്തണ്ടിന് ഇലയെ താങ്ങിനിർത്താനും വെള്ളവും പോഷകങ്ങളും എത്തിക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. ലാമിന ഇലയുടെ പരന്നതും വിശാലവുമായ ഭാഗമാണ്. ഇവിടെയാണ് പ്രകാശസംശ്ലേഷണം നടക്കുന്നത്. പരിചയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ഭാഗം ഇതാണ്.

പൂക്കളുടെ ഘടന

അരേസീ (Araceae) സസ്യകുടുംബത്തിലെ സസ്യങ്ങളുടേതുപോലെ, അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയുടെ പൂക്കളും വളരെ സവിശേഷമായ ഒരു ഘടനയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ പൂങ്കുലയെ സ്പാഡിക്സ് (Spadix) എന്നും അതിനെ പൊതിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന വലിയ ഇലപോലുള്ള ഭാഗത്തെ സ്പാത്തേ (Spathe) എന്നും പറയുന്നു. സ്പാത്തേ (Spathe) ആണ് പൂങ്കുലയുടെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ ഭാഗം.
സ്പാത്തേയ്ക്ക് ഒരു ഹുഡിന്റെ (hood) അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കോബ്രയുടെ തലയുടെ ആകൃതിയാണ്. പൂമ്പാളയ്ക്ക് 6-10 സെന്റീമീറ്റർ വരെ വലുപ്പമുണ്ടാകും. ഇളം പിങ്ക്, വെള്ള, അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ഇളം പച്ച കലർന്ന വെള്ള നിറമായിരിക്കും. ഇതിനുള്ളിൽ സ്പാഡിക്സ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. സ്പാത്തേ പൂക്കളെ സംരക്ഷിക്കുകയും പരാഗണത്തെ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സ്പാഡിക്സ് (Spadix) ആണ് യഥാർത്ഥ പൂക്കളെ വഹിക്കുന്ന മാംസളമായ തണ്ട്. സ്പാത്തേയുടെ ഉള്ളിലായി ഇത് കാണപ്പെടുന്നു. സ്പാഡിക്സിന്റെ ഏറ്റവും താഴെയായി, സാധാരണയായി കട്ടിയുള്ള ഭാഗത്ത്, പെൺപൂക്കൾ (Pistillate flowers) തിങ്ങിനിറഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പൂക്കൾക്ക് അണ്ഡാശയവും (ovary) സ്റ്റിഗ്മയും (stigma) ഉണ്ടാകും. പെൺപൂക്കളുടെ ഭാഗത്തിനും ആൺപൂക്കളുടെ ഭാഗത്തിനും ഇടയിലായി ഒരു വന്ധ്യമായ ഭാഗം കാണപ്പെടാം. ഇവിടെ സാധാരണയായി ചെറിയ, വന്ധ്യമായ പൂക്കളോ അല്ലെങ്കിൽ പൂമ്പൊടി ഉത്പാദിപ്പിക്കാത്ത ഭാഗങ്ങളോ കാണാം. സ്പാഡിക്സിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തായി, ആൺപൂക്കൾ (Staminate flowers) കൂട്ടമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പൂക്കൾക്ക് കേസരങ്ങൾ (stamens) ഉണ്ടാകും, അവ പൂമ്പൊടി (pollen) ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയിൽ ആൺപൂക്കളും പെൺപൂക്കളും വെവ്വേറെയായി ഒരേ സസ്യത്തിൽ (monoecious) കാണപ്പെടുന്നു. ഈ പൂക്കൾ ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക് വളരെ ചെറുതും സൂക്ഷ്മവുമാണ്. ഈ സസ്യങ്ങളിൽ പ്രാണികളാണ് പ്രധാനമായും പരാഗണം നടത്തുന്നത്. സ്പാത്തേയുടെ പ്രത്യേക ഘടനയും ചിലപ്പോൾ പുറത്തുവിടുന്ന ഗന്ധവും പ്രാണികളെ ആകർഷിക്കാൻ സഹായിക്കും.
സാധാരണയായി, മെയ്-ജൂൺ മാസങ്ങളിലാണ് അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റ പൂവിടുന്നത്. മഴക്കാലത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, അനുകൂലമായ ഈർപ്പമുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്.
ഈ സവിശേഷമായ പൂങ്കുല ഘടനയാണ് അരേസീ കുടുംബത്തിലെ സസ്യങ്ങളെ ആകർഷകവും പഠനാർഹവുമാക്കുന്നത്.

കായ്കളും വിത്തുകളും

അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയുടെ കായ്കളും വിത്തുകളും പൂക്കളുടെ പരാഗണത്തിനു ശേഷം, സ്പാഡിക്സിൻ്റെ താഴെയുള്ള പെൺപൂക്കളുടെ ഭാഗത്താണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. അരിയോപ്സിസ് പെൽറ്റാറ്റയിൽ സാധാരണയായി രൂപപ്പെടുന്നത് ബെറി (Berry) വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ചെറിയ കായ്കളാണ്.
പൂങ്കുലയിലെ പെൺപൂക്കൾ പരാഗണം കഴിഞ്ഞ് ബീജസങ്കലനം നടന്നതിന് ശേഷമാണ് കായ്കൾ രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നത്. സ്പാഡിക്സിൻ്റെ താഴെ ഭാഗത്ത്, ഒതുങ്ങിയ കൂട്ടങ്ങളായാണ് ഇവ കാണപ്പെടുന്നത്. കായ്കൾ വളരെ ചെറുതാണ്, സാധാരണയായി ഏതാനും മില്ലിമീറ്റർ മാത്രം വ്യാസമുള്ളവയായിരിക്കും.
കായ്കൾ പാകമാകുമ്പോൾ സാധാരണയായി പച്ച നിറത്തിൽ നിന്ന് വെള്ള, ഇളം തവിട്ട് അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ മഞ്ഞ കലർന്ന നിറത്തിലേക്ക് മാറും. ഓരോ കായിലും ഒന്നോ അതിലധികമോ വിത്തുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കും. പാകമാകുന്നതുവരെ, പൂമ്പാളയുടെ അവശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം കായ്കളെ ഭാഗികമായി സംരക്ഷിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ കായ്കൾ ഉള്ളിൽ ഒതുങ്ങിയിരിക്കാം.

കായ്കൾ ചെറുതായതുകൊണ്ട് തന്നെ വിത്തുകളും വളരെ ചെറുതായിരിക്കും. ഓരോ ബെറി കായിലും സാധാരണയായി ഒന്നോ അതിലധികമോ വിത്തുകൾ കാണാം.
കായ്കൾ പാകമാകുമ്പോൾ, അവ മൃദലമായിത്തീരുകയും വിതരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യും. പക്ഷികൾ, ചെറിയ സസ്തനികൾ, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം എന്നിവ വഴിയാവാം ഈ വിതരണം നടക്കുന്നത്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയിൽ, ഈർപ്പമുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് വിത്തുകൾ മുളയ്ക്കുന്നത്.

1)സസ്യം 2)സ്പാഡിക്സ് 3)ആൺപൂക്കൾ 4)കായ്കൾ 5)സ്പാത്ത് 6)പെൺപൂക്കൾ മുൻഭാഗം 7)പെൺപൂക്കൾ സൈഡിൽ നിന്നും

പഠനങ്ങൾ

Ariopsis peltata-യുടെ വിവിധതരം സസ്യരൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ മോർഫോളജിക്കൽ വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, Ariopsis peltata var. brevifolia എന്ന ഒരു ചെറിയ ഇനം അച്ചൻകോവിൽ വനങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയതിനെക്കുറിച്ച് മാത്യുവും ജോർജും (Mathew and George, 2015) പഠനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ സാധാരണ Ariopsis peltata-യിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ചെറിയ ഇലകളും പൂക്കളും കാണപ്പെടുന്നു. Ariopsis peltata-യുടെ വർഗ്ഗീകരണം, മറ്റ് Ariopsis സ്പീഷീസുകളുമായുള്ള ബന്ധം എന്നിവയെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ നടക്കുന്നു. ചില പഠനങ്ങൾ Ariopsis protanthera എന്ന ഇനത്തെ Ariopsis peltata-യുടെ ഒരു രൂപഭേദമായി കണക്കാക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പുതിയ പഠനങ്ങൾ ഇവയെ പ്രത്യേക സ്പീഷീസുകളായി വേർതിരിക്കുന്നു. ഈ സസ്യത്തിന്റെ “peltate” അഥവാ “കവചാകൃതിയിലുള്ള” ഇലകളെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

Ariopsis peltata-യുടെ ഇലകളിലും കിഴങ്ങുകളിലും അടങ്ങിയിട്ടുള്ള വിവിധ രാസഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ച് (ഫൈറ്റോകെമിക്കൽസ്) പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രധാനമായും സ്റ്റാർച്ച്, ലെക്റ്റിൻ (lectin) തുടങ്ങിയവയുടെ സാന്നിധ്യം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. Ariopsis peltata-യുടെ കിഴങ്ങുകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത സത്തിന് എലികളിൽ കരൾ രോഗങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള കഴിവ് (hepatoprotective potency) ഉണ്ടെന്ന് ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. Lagenandra toxicaria എന്ന സസ്യവുമായി താരതമ്യം ചെയ്താണ് ഈ പഠനം നടത്തിയത്. ഈ സസ്യത്തിന് വീക്കം കുറയ്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ആന്റി-ഇൻഫ്ലമേറ്ററി ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. Ariopsis peltata യുടെ കിഴങ്ങുകളിൽ നിന്നുള്ള മെഥനോളിക് സത്തിന് ചില സാന്ദ്രതകളിൽ ജെനോടോക്സിക് ഇഫക്റ്റുകൾ (കോശങ്ങളിലെ ജനിതക വസ്തുക്കളെ ബാധിക്കാനുള്ള കഴിവ്) ഉണ്ടെന്ന് Allium cepa assay ഉപയോഗിച്ച് നടത്തിയ ഒരു പഠനം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത് ഔഷധ ഉപയോഗത്തിന് മുൻപ് ഈ സസ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വം വിലയിരുത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം എടുത്തു കാണിക്കുന്നു. പ്രാദേശിക ആദിവാസി സമൂഹങ്ങൾക്കിടയിൽ Ariopsis peltata യുടെ കിഴങ്ങുകളും ഇലകളും ഭക്ഷണമായും ചില രോഗങ്ങൾക്ക് മരുന്നായും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പഠനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ദഹന പ്രശ്നങ്ങൾ, വൃക്കരോഗങ്ങൾ, ഹൃദയസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പരമ്പരാഗതമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

മുംബൈ, പൂനെ, സത്താര, വടക്കൻ ഗോവ,ദക്ഷിണ കാനറ കണ്ണൂർ, തൃശൂർ എന്നിവടങ്ങളിൽ നിന്നും ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഒബ്സെർവേഷനുകൾ ഉണ്ട്.

സംരക്ഷണ നില

നിലവിൽ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രകൃതി സംരക്ഷണ യൂണിയന്റെ (IUCN) റെഡ് ലിസ്റ്റിൽ Ariopsis peltata-യെ ‘Least Concern (LC)’ വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. അതായത്, നിലവിൽ ഈ സസ്യത്തിന് വലിയ വംശനാശ ഭീഷണിയില്ല എന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

മരച്ചേമ്പ്

Remusatia vivipara

Remusatia vivipara: ഒരു ലഘുപരിചയം
Remusatia vivipara എന്നത് Araceae കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു സസ്യമാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്ന ചേമ്പ്, ചേന, കാച്ചിൽ എന്നിവയൊക്കെ ഉൾപ്പെടുന്ന അതേ കുടുംബത്തിൽ തന്നെയാണ് ഈ സസ്യത്തിന്റെയും സ്ഥാനം.
ഇതിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകളിലൊന്ന്, വലിയ ഇലകളുള്ള ഇതിന്റെ ഭൂകാണ്ഡത്തിൽ (rhizome) ചെറിയ, മുട്ടയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള ഭാഗങ്ങൾ (tubers) കാണപ്പെടുന്നു എന്നതാണ്. ഇവയാണ് ചെടിയുടെ പ്രത്യുൽപാദനത്തിന് സഹായിക്കുന്നത്. ഈ ചെറിയ ഭാഗങ്ങളെ സ്റ്റോലോൺ (stolon) എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഈ സ്റ്റോലോണുകൾക്ക് ചെറിയ കൊളുത്തുകൾ പോലുള്ള ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. അവ പക്ഷികളുടെ ദേഹത്തോ മറ്റ് മൃഗങ്ങളിലോ പറ്റിപ്പിടിച്ച് പുതിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു പ്രത്യേകത, ഇതിന്റെ പൂക്കൾക്ക് പൊതുവെ നല്ല നിറങ്ങളോ സൗന്ദര്യമോ ഇല്ല എന്നതാണ്. എങ്കിലും, പൂക്കൾ വിരിയുന്ന സമയത്ത് അതിനെ ചുറ്റി ഒരു പ്രത്യേകതരം ഇല കാണപ്പെടുന്നു. ഇത് പ്രധാനമായും പരാഗണത്തിന് സഹായിക്കുന്ന പ്രാണികളെ ആകർഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്.
Remusatia vivipara സാധാരണയായി, തണലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും വനപ്രദേശങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്നു. ഇതിന്റെ ഈ വേറിട്ട പ്രത്യുൽപാദനരീതിയാണ് ഇതിനെ മറ്റ് സസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത്.

മോർഫോളജി (രൂപഘടന)
Remusatia vivipara എന്നത് Araceae കുടുംബത്തിലെ ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്. ഇതിന്റെ രൂപഘടനയെ നമുക്ക് പ്രധാനമായും നാല് ഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം:
1. ഭൂകാണ്ഡം (Rhizome): ഇതിന്റെ പ്രധാന ഭൂകാണ്ഡം ചെറുതും ഉരുണ്ടതുമാണ്. തവിട്ടുനിറമുള്ള ഇതിൽ, ചാരനിറത്തിലുള്ള ചെറിയ നാരുകൾ ഉണ്ടാകും. ഈ ഭൂകാണ്ഡത്തിൽ നിന്നാണ് പുതിയ ഇലകളും വേരുകളും ഉണ്ടാകുന്നത്.
2. വേരുകൾ (Roots): ഇതിന് പൊതുവേ ചെറിയ വേരുകളാണുള്ളത്. ഈ വേരുകൾ സസ്യത്തെ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്താൻ സഹായിക്കുന്നു.
3. ഇലകൾ (Leaves): ഇലകൾക്ക് ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയാണ്. വലിയ ഇലകളാണ് ഈ സസ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന പ്രത്യേകത. ഇലകളുടെ ഉപരിതലം തിളക്കമുള്ളതും കടും പച്ചനിറത്തിലുമാണ്.
4. പുഷ്പവും ഫലവും (Flower and Fruit): Remusatia vivipara-യുടെ പൂക്കൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. സ്പാഡിക്സ് (spadix) എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു തരം പൂങ്കുലയാണിത്. ഒരു ചെറിയ തണ്ടിൽ നിരനിരയായി ചെറിയ പൂക്കൾ ഉണ്ടാകും. ഈ പൂങ്കുലയെ ഒരു വലിയ ഇല പോലുള്ള ഭാഗം (spathe) പൊതിഞ്ഞിരിക്കും. സാധാരണയായി, ഈ സ്പാത്ത് മഞ്ഞനിറത്തിലോ ഇളം മഞ്ഞനിറത്തിലോ കാണപ്പെടുന്നു. ഈ സസ്യത്തിൽ ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് വളരെ അപൂർവമാണ്.

എത്തിമോളജി (പദോൽപ്പത്തി)

ഈ സസ്യത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയനാമം രണ്ട് വാക്കുകൾ ചേർന്നാണ് രൂപംകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്:
* Remusatia: ഈ പേര് ഫ്രഞ്ച് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജീൻ-പിയറി റെമുസാറ്റിന്റെ (Jean-Pierre Abel-Rémusat) ഓർമ്മയ്ക്കായി നൽകിയിട്ടുള്ളതാണ്.
* vivipara: ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ ‘ജീവിക്കുന്ന’ അല്ലെങ്കിൽ ‘മുളയ്ക്കുന്ന’ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന ‘vivus’, ‘ഉണ്ടാക്കുന്ന’ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന ‘parere’ എന്നീ വാക്കുകൾ ചേർന്നാണ് ഈ പദം ഉണ്ടായത്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ പ്രത്യേക പ്രത്യുത്പാദന രീതിയെയാണ് ഈ പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതായത്, സസ്യത്തിന്റെ പ്രധാന തണ്ടിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പുതിയ തൈകൾ മുളച്ചുപൊങ്ങുന്നു.

സംരക്ഷണനില (Conservation Status)

നിലവിൽ, Remusatia vivipara-യുടെ സംരക്ഷണനിലയെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. എങ്കിലും, ഇത് വലിയ തോതിലുള്ള വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഈ സസ്യം പൊതുവേ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലും ഉപോഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലും വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഇത് കാടുകളിലെ തണലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും നനവുള്ള പാറകളിലുമാണ് സാധാരണയായി വളരുന്നത്. എന്നിരുന്നാലും, ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നശീകരണം, വനനശീകരണം തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങൾ ഈ സസ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് ഭാവിയിൽ ഭീഷണിയായേക്കാം. കൂടുതൽ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയാൽ മാത്രമേ ഇതിന്റെ യഥാർത്ഥ സംരക്ഷണനിലയെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ധാരണയിലെത്താൻ സാധിക്കൂ.

ഇന്ത്യ, ചൈന, ഓസ്‌ട്രേലിയ, ശ്രീലങ്ക, നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, മ്യാന്മാർ, തായ്‌ലൻഡ്, ലാവോസ്, വിയറ്റ്നാം, ഇൻഡോനീഷ്യ മഡഗാസ്കർ, ഒമാൻ യെമൻ, ടാൻസാനിയ, സാംബിയ, കോംഗോ, സെൻട്രൽ ആഫ്രിക്ക,കാമറൂൺ, നൈജീരിയ, ഘാന, ലൈബീരിയ, ഗിനിയ

ചിത്രങ്ങൾ Nativeplants, Vaithalmala,Thadiyantamol betta

Rhaphidophora pertusa

ഒടയാർ വള്ളി

‘രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’
അരേസീ (Araceae) കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട, ഒരുതരം ചെടിയാണ് രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ (Rhaphidophora pertusa). പശ്ചിമ ബംഗാൾ, തമിഴ്നാട്, ആൻഡമാൻ നിക്കോബാർ ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇവ കാണപ്പെടുന്നു. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലും ശ്രീലങ്കയിലും ഹിമാലയത്തിൻ്റെ ചില ഭാഗങ്ങളിലും ഈ സസ്യം വ്യാപകമായി വളരുന്നുണ്ട്.
ഈ സസ്യം സാധാരണയായി മരങ്ങളിൽ പടർന്ന് കയറുന്ന ഒരുതരം വള്ളിച്ചെടിയാണ്. ഇതിൻ്റെ ഇലകൾക്ക് ഹൃദയത്തിൻ്റെ ആകൃതിയാണ്. ഇലകളിൽ ധാരാളം ദ്വാരങ്ങൾ കാണാം. ചെറുപ്പത്തിൽ, ഈ ചെടിയുടെ ഇലകൾക്ക് ദ്വാരങ്ങളുണ്ടായിരിക്കില്ല. പ്രായമാകുമ്പോഴാണ് ഇലകളിൽ ദ്വാരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. ഈ ദ്വാരങ്ങൾ ചെടിയുടെ സൗന്ദര്യം കൂട്ടുന്നു. ഇത് വീടിനകത്തും പുറത്തും അലങ്കാരച്ചെടിയായി വളർത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ ചെടിക്ക് നേരിട്ടുള്ള സൂര്യപ്രകാശം ആവശ്യമില്ല. അതുകൊണ്ട്, ഇതിനെ വീടിനകത്ത് സംരക്ഷിക്കാൻ എളുപ്പമാണ്. ഈ ചെടിക്ക് ‘വിവിധ പേരുകൾ’ ഉണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലത്:
* മോൺസ്റ്റീറ
* ഗോൾഡൻ ഫിലോഡെൻഡ്രോൺ
* സ്വിസ് ചീസ് പ്ലാന്റ്
* മോൺസ്റ്റീറ ആഡൻസോണി
ഈ ചെടിയുടെ വിത്തുകൾ സാധാരണയായി വെള്ളത്തിലോ മണ്ണിലോ വെച്ച് മുളപ്പിക്കാം. പുതിയ ചെടികൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ഈ രീതി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ചിലപ്പോൾ ഇതിന്റെ തണ്ടുകൾ മുറിച്ച് നട്ട് പുതിയ ചെടികൾ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ട്.
സവിശേഷതകൾ
ഈ ചെടിക്ക്, മറ്റ് ചെടികളിൽ പടർന്നുകയറാൻ സഹായിക്കുന്ന വേരുകൾ ഉണ്ട്. അതിനാൽ, ഇത് വേഗത്തിൽ വളരുന്നു. കൂടാതെ ഇതിന് രോഗങ്ങളെ ചെറുക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ട്. ഈ ചെടിയെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ വളരെ കുറവാണ്. ഇവക്ക് നനഞ്ഞ മണ്ണ് ആവശ്യമാണ്. വേനൽക്കാലത്ത് ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം ഒഴിച്ചു കൊടുക്കണം. എന്നാൽ, കൂടുതൽ വെള്ളം ഒഴിച്ചാൽ വേരുകൾ അഴുകിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

വർഗ്ഗീകരണം (Taxonomy)

1. Kingdom – Plantae

2. Clade – Angiosperms

3. Order – Alismatales

4. Family – Araceae

5. Genus – Rhaphidophora

6. Species – Rhaphidophora pertusa (Roxb.) Schott

മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ വേരുകളുടെ മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ വേരുകൾ പ്രധാനമായും മൂന്നുതരത്തിലുണ്ട്. ഇവ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.
1. മണ്ണിലുള്ള വേരുകൾ (Soil Roots)
ഈ ചെടിയുടെ പ്രധാന വേരുകളാണ് ഇവ. മണ്ണിനടിയിൽ വളരുന്ന ഇവയാണ് ചെടിക്ക് ആവശ്യമായ ജലവും പോഷകങ്ങളും വലിച്ചെടുക്കുന്നത്. ഇവ ചെടിയെ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിച്ചുനിർത്താനും സഹായിക്കുന്നു.
2. പടർന്നു കയറാൻ സഹായിക്കുന്ന വേരുകൾ (Clinging Roots)
ഈ വേരുകൾ ചെടിയെ മറ്റ് മരങ്ങളിലോ ഭിത്തികളിലോ പറ്റിപ്പിടിച്ച് മുകളിലേക്ക് വളരാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഈ വേരുകൾ വളരെ ചെറുതും നേർത്തതുമാണ്. ഇവ ചെടിയുടെ തണ്ടുകളിൽനിന്ന് വളരുന്നു. ഈ വേരുകൾക്ക് മറ്റ് വസ്തുക്കളിൽ മുറുകെപ്പിടിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട്.
3. വായുവേരുകൾ (Aerial Roots)
ഈ ചെടിയുടെ തണ്ടുകളിൽനിന്ന് താഴേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വേരുകളാണ് വായുവേരുകൾ. ഇവക്ക് സാധാരണയായി കട്ടിയുള്ളതും ഉറപ്പുള്ളതുമായ ഒരു രൂപമുണ്ട്. ഈ വേരുകൾക്ക് അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്ന് ഈർപ്പം വലിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയും. അതിനാൽ, ഇത് ചെടിക്ക് അധിക ജലാംശം നൽകുന്നു. ഇവക്ക് ചിലപ്പോൾ മണ്ണിലെത്തിച്ചേരാൻ സാധിച്ചാൽ അവിടെനിന്ന് പോഷകങ്ങൾ വലിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്യും.
ഈ മൂന്നുതരം വേരുകളും ചേർന്നാണ് ‘രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ വളർച്ചയെ സഹായിക്കുന്നത്.

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ തണ്ടിന്റെ മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ തണ്ടുകൾ പച്ചനിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവയ്ക്ക് കട്ടിയുള്ളതും ഉറപ്പുള്ളതുമായ ഒരു സ്വഭാവമുണ്ട്. ഇത് ഒരു വള്ളിച്ചെടി ആയതിനാൽ ഇതിന്റെ തണ്ടുകൾക്ക് മറ്റ് മരങ്ങളിലും ഭിത്തികളിലും പടർന്നുകയറാൻ സാധിക്കുന്നു. ഇവയുടെ തണ്ടുകളിൽനിന്ന് പുതിയ വേരുകളും ഇലകളും വളരുന്നു.
ഈ ചെടിയുടെ തണ്ടുകൾ വളരുമ്പോൾ അവയുടെ നിറം പച്ചയിൽനിന്ന് തവിട്ടുനിറത്തിലേക്ക് മാറിയേക്കാം. പ്രായമാകുമ്പോൾ തണ്ടിന്റെ പുറംഭാഗം ഒരുതരം നാരുകളുള്ള ഉറച്ച പുറംതോടുപോലെ മാറുന്നു. തണ്ടുകളിൽ മുറിപ്പാടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽനിന്ന് പുതിയ വേരുകൾ വരാം. ഈ ചെടിയുടെ തണ്ടുകളിൽ ചിലപ്പോൾ വിവിധ തരം വേരുകൾ കാണാം.
* ചെറിയ വേരുകൾ: ഈ വേരുകൾ, ചെടിയെ മറ്റ് വസ്തുക്കളിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
* വലിയ വേരുകൾ: ഇവ അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്ന് ജലാംശം വലിച്ചെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ചിലപ്പോൾ ഒരു തണ്ടിൽനിന്ന് നിരവധി ശാഖകൾ വളരാം. ഇത് ചെടിക്ക് കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ വളരാനും കൂടുതൽ ഇലകളും പൂക്കളും ഉണ്ടാകാനും സഹായിക്കുന്നു. ഈ ചെടിയുടെ കാണ്ഡം കിഴങ്ങുപോലെയുള്ള ഒരു രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇത് ചെടിക്ക് ആവശ്യമായ ജലവും പോഷകങ്ങളും സംഭരിച്ചുവെക്കുന്നു. ഈ കിഴങ്ങ് പിന്നീട് പുതിയ തണ്ടുകളും ഇലകളും ഉണ്ടാക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

‘രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ ഇലകളുടെ മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ ഇലകൾക്ക് വളരെയധികം പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. ഈ ചെടിയെ വേർതിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നത് ഇതിന്റെ ഇലകളാണ്.
* രൂപം (Shape): ഇതിന്റെ ഇലകൾക്ക് സാധാരണയായി ഹൃദയത്തിൻ്റെ ആകൃതിയാണ്. ചിലപ്പോൾ ഓവൽ (oval) അല്ലെങ്കിൽ നീളമുള്ള (elongated) രൂപത്തിലും ഇവ കാണാറുണ്ട്. പ്രായം കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ഇലകളുടെ രൂപത്തിലും വ്യത്യാസമുണ്ടാവാം.
* ദ്വാരങ്ങൾ (Holes): ഈ ചെടിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകതകളിൽ ഒന്നാണ് ഇതിന്റെ ഇലകളിലുള്ള ദ്വാരങ്ങൾ. ചെറുപ്പത്തിൽ ഈ ചെടിയുടെ ഇലകൾക്ക് ദ്വാരങ്ങളുണ്ടായിരിക്കില്ല. ചെടിക്ക് പ്രായമാകുമ്പോഴാണ് ഇലകളിൽ ദ്വാരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. ഈ ദ്വാരങ്ങളാണ് ഇതിന് ‘സ്വിസ് ചീസ് പ്ലാന്റ്’ എന്ന പേര് നൽകിയത്. ഈ ദ്വാരങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞർക്കിടയിൽ ഇപ്പോഴും സംശയമുണ്ട്. എങ്കിലും, ഈ ദ്വാരങ്ങൾ ചെടിക്ക് കൂടുതൽ കാറ്റും വെളിച്ചവും കിട്ടാൻ സഹായിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നു.
* നിറം: ഇലകൾക്ക് കടുത്ത പച്ചനിറമാണ്. ചില ഇലകൾക്ക് തിളക്കമുള്ള പച്ചനിറമുണ്ടാവാം. ചെടി പ്രായമാകുമ്പോൾ ഇലകളുടെ നിറം ഇരുണ്ട പച്ചയായി മാറും.
* വലിപ്പം: ഇലകൾക്ക് സാധാരണയായി വലിയ വലിപ്പമുണ്ടാകും. പുതിയതായി വരുന്ന ഇലകൾക്ക് ചെറിയ വലിപ്പമായിരിക്കും. അവ പൂർണ്ണമായി വളർന്നു കഴിയുമ്പോൾ അവയുടെ യഥാർത്ഥ വലിപ്പത്തിലെത്തുന്നു.
‘രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ സൗന്ദര്യം പ്രധാനമായും അതിന്റെ ഇലകളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അലങ്കാരച്ചെടിയായി വീടിന്റെ അകത്തും പുറത്തും ഇവ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ പൂവിന്റെ മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ പൂക്കൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക രൂപമാണ്. അരേസീ (Araceae) കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട മിക്ക ചെടികളെയും പോലെ, ഇതിന്റെ പൂക്കളും സ്പാഡിക്സ് (Spadix), സ്പാത്ത് (Spathe) എന്നീ ഭാഗങ്ങൾ ചേർന്നതാണ്.
* സ്പാഡ്ക്സ് (Spadix): ഇതാണ് പൂവിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭാഗം. മഞ്ഞയോ വെളുത്തതോ ആയ നിറത്തിലുള്ള, ചെറിയ പൂക്കൾ ഒരു കട്ടിയുള്ള ദണ്ഡിൽ അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഇത് കാണപ്പെടുന്നത്. ഈ ദണ്ഡിന്റെ മധ്യഭാഗത്താണ് പൂക്കളുടെ കൂട്ടം.
* സ്പാത്ത് (Spathe): സ്പാഡിക്സിനെ ചുറ്റി ഒരു ഇലപോലെയുള്ള ഒരു ഭാഗമുണ്ട്. ഇതാണ് സ്പാത്ത്. ഇതിന് സാധാരണയായി വെള്ള, പച്ച, അല്ലെങ്കിൽ മഞ്ഞകലർന്ന നിറമായിരിക്കും. പൂക്കൾക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ധർമം.
ഈ ചെടിയിൽ പൂക്കൾ സാധാരണയായി അപൂർവമായിട്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. അവ ചെടിക്ക് പ്രായമാകുമ്പോഴാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ പൂക്കൾക്ക് പ്രത്യേകമായ സുഗന്ധമൊന്നും ഉണ്ടാവാറില്ല. ഇവ വായുവിലൂടെ പരാഗണം നടത്താൻ കഴിയാത്തതിനാൽ പ്രാണികളെ ആശ്രയിക്കുന്നു. പരാഗണം നടന്നാൽ പിന്നീട് കായ്കൾ ഉണ്ടാകും.

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ വിത്തിന്റെ മോർഫോളജി

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ വിത്തുകൾക്ക് പ്രത്യേക സ്വഭാവങ്ങളുണ്ട്. ചെടിയിൽ പൂക്കൾ ഉണ്ടാകുകയും പരാഗണം നടക്കുകയും ചെയ്താൽ മാത്രമേ വിത്തുകൾ രൂപപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഈ പ്രക്രിയ സാധാരണയായി അപൂർവമായിട്ടാണ് നടക്കാറ്.
* രൂപം: വിത്തുകൾക്ക് സാധാരണയായി ഓവൽ (oval) അല്ലെങ്കിൽ ചെറിയ গোলাകൃതിയാണ് ഉള്ളത്. ഇവ കായ്കൾക്കുള്ളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഒരു കായയിൽ ധാരാളം ചെറിയ വിത്തുകൾ ഉണ്ടാവാം.
* നിറം: വിത്തുകൾക്ക് ഇളം തവിട്ടുനിറമോ അല്ലെങ്കിൽ കറുത്ത നിറമോ ആയിരിക്കും.
* വലിപ്പം: ഈ ചെടിയുടെ വിത്തുകൾ വളരെ ചെറുതാണ്. ചിലപ്പോൾ ഒരു മില്ലിമീറ്ററിൽ താഴെയായിരിക്കും ഇവയുടെ വലിപ്പം.
* വിതരണം: വിത്തുകൾ പ്രകൃതിയിൽ സാധാരണയായി പക്ഷികളിലൂടെയും മറ്റ് മൃഗങ്ങളിലൂടെയും ആണ് വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. ചെടിയുടെ കായ്കൾ മൃഗങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുകയും വിത്തുകൾ അവയുടെ ദഹനവ്യവസ്ഥയിലൂടെ പുറത്തുവരികയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ വിത്തുകൾ പുതിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു.
* മുളപ്പിക്കൽ: ‘രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ ചെടി വിത്തിലൂടെ വളരെ അപൂർവമായിട്ടാണ് വളർത്താറുള്ളത്. പ്രധാനമായും ഇതിന്റെ തണ്ടുകൾ മുറിച്ചുനട്ടാണ് പുതിയ ചെടികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. വിത്തുകൾ മുളപ്പിക്കാൻ കൂടുതൽ സമയവും ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമാണ്. വിത്തുകൾ നനവുള്ള മണ്ണിലോ വെള്ളത്തിലോ മുളപ്പിച്ചെടുക്കാം.

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ – എത്തിമോളജി (പേരിന്റെ ഉത്ഭവം)

ഈ ചെടിയുടെ ശാസ്ത്രീയനാമം രണ്ട് ഗ്രീക്ക് വാക്കുകളിൽനിന്നാണ് രൂപംകൊണ്ടത്.
* റാഫിസ് (Rhaphis): ഈ ഗ്രീക്ക് വാക്കിന് ‘സൂചി’ (needle) അല്ലെങ്കിൽ ‘തുന്നൽ’ (seam) എന്നൊക്കെയാണ് അർത്ഥം. ഇത് ചെടിയുടെ കായ്കളിലെ ചെറിയ സൂചിപോലെയുള്ള ഭാഗങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
* ഫോറോസ് (Phoros): ഈ വാക്കിന് ‘ചുമക്കുന്നവൻ’ (bearer) എന്നർത്ഥമുണ്ട്.
അതായത്, ‘സൂചി ചുമക്കുന്നവൻ’ എന്നാണ് ഈ പേരിന് അർത്ഥം നൽകുന്നത്.
പെർറ്റൂസ (Pertusa): ഈ ലാറ്റിൻ വാക്കിന് ‘തുളച്ച’ (pierced) അല്ലെങ്കിൽ ‘ദ്വാരങ്ങളുള്ള’ (having holes) എന്നൊക്കെയാണ് അർത്ഥം. ഈ പേര് ചെടിയുടെ ഇലകളിലെ ദ്വാരങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഈ രണ്ടു വാക്കുകളും ചേരുമ്പോൾ ‘ദ്വാരങ്ങളുള്ള ഇലകളുള്ള, സൂചിപോലെയുള്ള കായ്കളുള്ള ചെടി’ എന്നൊരു അർത്ഥം ലഭിക്കുന്നു.

സംരക്ഷണ നില (Conservation Status)

രാഫിഡോഫോറ പെർറ്റൂസ’ എന്ന ചെടിയുടെ സംരക്ഷണനിലയെക്കുറിച്ച് നിലവിൽ ഔദ്യോഗികമായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. എങ്കിലും, ഈ ചെടി ഇന്റർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഫോർ കൺസർവേഷൻ ഓഫ് നേച്ചർ (IUCN) എന്ന സംഘടനയുടെ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഈ സസ്യം ഇന്ത്യയിലും തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലും സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നു.
ഈ ചെടി വനങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രമായി വളരുന്നതിനാൽ നിലവിൽ ഇതിന് വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നതായി ഔദ്യോഗികമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, വനനശീകരണവും ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ നാശവും ഈ സസ്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് ഭാവിയിൽ ഭീഷണിയായേക്കാം.
ഇവ സാധാരണയായി അലങ്കാരച്ചെടിയായി വീടുകളിലും ഉദ്യാനങ്ങളിലും വളർത്തുന്നതുകൊണ്ട് ഇതിന് ഭീഷണി നേരിടാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്.

ഇന്ത്യ, ശ്രീലങ്ക, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാന്മാർ, തായ്‌ലൻഡ്

ചിത്രങ്ങൾ Nativeplants botanical garden, Pulikurumba

Caladium bicolor

തിരുഹൃദയചേമ്പ്

കാലേഡിയം (Caladium bicolor) വളരെ ആകർഷകമായ അലങ്കാരസസ്യമാണ്. ഇതിന്റെ ഇലകളിലുള്ള വർണ്ണങ്ങൾ കാരണം ഇതിനെ പലരും ‘യേശുവിന്റെ ഹൃദയം’ (Heart of Jesus) അല്ലെങ്കിൽ ‘മാലാഖ ചിറകുകൾ’ (Angel Wings) എന്നെല്ലാം വിളിക്കാറുണ്ട്.
പ്രധാന വിവരങ്ങൾ:
* ശാസ്ത്രീയനാമം: Caladium bicolor
* കുടുംബം: Araceae (ചേമ്പ് കുടുംബം)
* ജന്മദേശം: തെക്കേ അമേരിക്കയിലെയും മധ്യ അമേരിക്കയിലെയും ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങൾ.
* രൂപം: തണ്ടില്ലാത്ത ഒരു ചെടിയാണിത്. കിഴങ്ങുകളിൽ നിന്നാണ് ഇതിന്റെ ഇലകൾ വളരുന്നത്. ഇതിന്റെ ഇലകൾ ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയിലോ അമ്പ് രൂപത്തിലോ കാണപ്പെടുന്നു.
* ഇലകളുടെ പ്രത്യേകത: പച്ച, ചുവപ്പ്, പിങ്ക്, വെള്ള, റോസ്, പർപ്പിൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ നിറങ്ങളിലും പാറ്റേണുകളിലും ഇതിന്റെ ഇലകൾ കാണാം. ഓരോ ഇനത്തിനും വ്യത്യസ്തമായ നിറങ്ങളും രൂപങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
* വളർച്ച: ഇത് ഉദ്യാനസസ്യമായി ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. തണലുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നന്നായി വളരും. സൂര്യപ്രകാശം നേരിട്ട് പതിക്കുന്നത് ഇലകൾക്ക് ദോഷകരമാണ്.
* പ്രജനനം: ഇതിന്റെ കിഴങ്ങുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് പ്രധാനമായും പുതിയ ചെടികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.
കേരളത്തിൽ ഇത് ഒരു കാട്ടുചെടിയായും കണ്ടുവരുന്നു. ഇത് വളരെ ലളിതമായി വീടിന്റെ അകത്തും പുറത്തും പരിപാലിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു സസ്യമാണ്.

വർഗ്ഗീകരണം

1. രാജ്യം (Kingdom): Plantae

2. വിഭാഗം (Division): Magnoliophyta

3. ക്ലാസ് (Class): Liliopsida (Monocotyledons)

4. ഓർഡർ (Order): Alismatales

5. കുടുംബം (Family): Araceae

6. ജനുസ് (Genus): Caladium

7. സ്പീഷീസ് (Species): Caladium bicolor

മോർഫോളജി

വേരുകൾ (Roots)
ഈ ചെടിയുടെ പ്രധാന ഭാഗം അതിന്റെ കിഴങ്ങാണ് (tuber). ഈ കിഴങ്ങിൽ നിന്നാണ് വേരുകളും തണ്ടുകളും ഉണ്ടാകുന്നത്. കിഴങ്ങുകൾ വലുതും ഗോളാകൃതിയിലുള്ളതും ചാരനിറത്തിലോ തവിട്ടുനിറത്തിലോ ഉള്ളതായിരിക്കും. ഇവ മണ്ണിനടിയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.

തണ്ട് (Stem)
കാലേഡിയത്തിന് സാധാരണ ചെടികളിലേതുപോലെയുള്ള ഒരു തടിത്തണ്ടില്ല. കിഴങ്ങിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ഇലത്തണ്ടുകൾ (petioles) പുറത്തേക്ക് വരുന്നു. ഇവ നീളമുള്ളതും നേർത്തതും പലപ്പോഴും ചെടിയുടെ ഇലകളുടെ നിറത്തോട് സാമ്യമുള്ളതുമായിരിക്കും.

ഇലകൾ (Leaves)
കാലേഡിയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ ഭാഗം അതിന്റെ ഇലകളാണ്.
* രൂപം (Shape): ഇലകൾക്ക് ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയോ (cordate) അല്ലെങ്കിൽ അമ്പുപോലെ കൂർത്ത അഗ്രമുള്ളതോ (sagittate) ആയ രൂപമായിരിക്കും.
* വലിപ്പം (Size): ഇലകൾക്ക് 15 മുതൽ 45 സെന്റീമീറ്റർ വരെ നീളം വരാം.
* നിറം (Color): പച്ച, പിങ്ക്, ചുവപ്പ്, വെള്ള, റോസ്, പർപ്പിൾ തുടങ്ങിയ വിവിധ നിറങ്ങൾ ഇലകളിൽ കാണാം. പലപ്പോഴും ഈ നിറങ്ങൾ പാറ്റേണുകളോടുകൂടി ഇടകലർന്ന് കാണപ്പെടുന്നു. നടുക്കുള്ള ഞരമ്പുകൾക്ക് (veins) പലപ്പോഴും വ്യത്യസ്ത നിറമായിരിക്കും.
* ഘടന (Texture): ഇലകൾക്ക് മൃദുവായതും നേർത്തതുമായ ഒരു ഘടനയാണ് ഉള്ളത്.

പുഷ്പങ്ങൾ (Flowers)
കാലേഡിയം പുഷ്പങ്ങൾ വളരെ ചെറുതും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്തതുമാണ്.
* പുഷ്പമഞ്ജരി (Inflorescence): ഈ ചെടിയുടെ പൂക്കൾ ഒരു പ്രത്യേക തരം പുഷ്പമഞ്ജരിയിൽ (spathe and spadix) ആണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ആറോയ്ഡ് (Aroid) കുടുംബത്തിലെ ചെടികളുടെ ഒരു സവിശേഷതയാണിത്.
* സ്‌പാത്തി (Spathe): ഒരു ഇലപോലെ തോന്നിക്കുന്നതും സാധാരണയായി വെള്ളയോ പച്ചയോ നിറമുള്ളതുമായ ഒരു ആവരണമാണിത്. ഇത് പൂക്കളെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തുന്നു.
* സ്‌പാഡിക്സ് (Spadix): സ്‌പാത്തിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കോൽപോലെ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്ന ഭാഗമാണ് സ്‌പാഡിക്സ്. ഇതിലാണ് ആൺപൂക്കളും പെൺപൂക്കളും കാണപ്പെടുന്നത്. പെൺപൂക്കൾ താഴെയും ആൺപൂക്കൾ മുകളിലുമായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കും.

ഫലം (Fruit)
പൂക്കൾ കായ്ച്ചുണ്ടാകുന്ന ഫലങ്ങൾ ചെറുതും ബെറിപോലെയുള്ളതുമായിരിക്കും. ഇതിനുള്ളിൽ ചെറിയ വിത്തുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.
കാലേഡിയത്തിന്റെ മോർഫോളജിയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷത അതിന്റെ ഇലകളാണ്. കാരണം, പുഷ്പങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ ഈ ചെടിയെ മനോഹരമാക്കുന്നത് അതിന്റെ ഇലകളുടെ വൈവിധ്യമാർന്ന രൂപവും വർണ്ണങ്ങളുമാണ്.

എത്തിമോളജി (Etymology)
* Caladium: ഈ പേരിന്റെ ഉത്ഭവം “keladi” എന്ന മലായ് (Malay) ഭാഷയിലെ വാക്കിൽ നിന്നാണ്. ‘കച്ചിൽ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘ചേമ്പ്’ എന്നെല്ലാം ഇതിന് അർത്ഥമുണ്ട്. കാലേഡിയം, ചേമ്പ് തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങൾ Araceae കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവയായതുകൊണ്ട് ഈ പേര് ഉചിതമാണ്.
* bicolor: ഈ ലാറ്റിൻ വാക്കിന് “രണ്ട് നിറങ്ങളുള്ളത്” (two-colored) എന്നാണ് അർത്ഥം. ഇത് കാലേഡിയം ബൈകളർ എന്ന ഇനത്തിന്റെ ഇലകളിലുള്ള പ്രധാന സവിശേഷതയെ – ഇലകളിൽ ഒന്നിലധികം വർണ്ണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നുള്ളതിനെ – സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

സംരക്ഷണനില (Conservation Status)
കാലേഡിയം ബൈകളർ സസ്യത്തിന് ഇപ്പോൾ പ്രത്യേക സംരക്ഷണനിലയൊന്നും ആവശ്യമില്ല.
* IUCN Red List: ഇന്റർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഫോർ കൺസർവേഷൻ ഓഫ് നേച്ചർ (IUCN) റെഡ് ലിസ്റ്റിൽ ഈ സസ്യത്തെ “കൺസേൺ കുറഞ്ഞത്” (Least Concern – LC) എന്ന വിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
* കാരണം: ഈ സസ്യം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഉദ്യാനങ്ങളിലും വീടുകളിലും അലങ്കാരസസ്യമായി വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇതിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് നിലവിൽ യാതൊരു ഭീഷണിയുമില്ല. ജന്മദേശമായ തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ പോലും ഇത് വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നില്ല.
ചുരുക്കത്തിൽ, കാലേഡിയം ബൈകളർ എന്ന പേര് അതിന്റെ ഇലകളുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്, കൂടാതെ ഇത് വംശനാശഭീഷണിയില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണ സസ്യമാണ്.

Range

Native to:
Argentina Northwest, Bolivia, Brazil North, Brazil Northeast, Brazil South, Brazil Southeast, Brazil West-Central, Colombia, Costa Rica, Ecuador, French Guiana, Guyana, Honduras, Nicaragua, Panamá, Peru, Suriname, Venezuela

Introduced into:
Andaman Is., Assam, Bangladesh, Benin, Burkina, Caroline Is., Cayman Is., Central African Repu, Comoros, Cook Is., Cuba, Dominican Republic, East Himalaya, Gabon, Gilbert Is., Guinea, Guinea-Bissau, Gulf of Guinea Is., Haiti, India, Korea, Leeward Is., Malaya, Nicobar Is., Puerto Rico, Seychelles, Society Is., Togo, Trinidad-Tobago, Tuamotu, Vanuatu, Venezuelan Antilles, Wallis-Futuna Is., Windward Is.

Image

Photo = Nativeplants

Amorphophallus hohenackeri

ഗുരുതര വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നു

Scientific name = Amorphophallus hohenackeri
English name =
Malayalam =
Habit = Herb
Habitat = Evergreen forests
Family = Araceae
Flowering = march – may
Status = Wild

അമോർഫോസ് അർത്ഥമാക്കുന്നത് “രൂപം കൂടാതെ” അല്ലെങ്കിൽ തെറ്റായത് ഫലോസ് അർത്ഥമാക്കുന്നത് ഫാലസ് ചെടിയുടെ തനതായ, ക്രമരഹിതമായ ആകൃതിയിലുള്ള പൂങ്കുലയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു
ഹോഹനക്കേരി ജർമ്മൻ സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ റുഡോൾഫ് ഹോഹനാക്കറുടെ (1798-1874) പേരിലാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഉരുണ്ട ചെറിയ കിഴങ്ങുകൾ ആണ് ഇതിനുള്ളത്. ഇല ഒന്ന്, സാധാരണ ചേനയുടെ ഇല പോലിരിക്കും. ഇലയെക്കാൾ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന നീളമുള്ള തണ്ടിന്റെ അറ്റത്ത് പൂക്കുല ഉണ്ടാവുന്നു. പച്ചയും വെള്ളയും കലർന്ന നിറമുള്ള വലിയൊരു ബ്രാക്റ്റ് ഉണ്ട്. ആൺപൂക്കളും പെൺപൂക്കളും ഒരു കുലയിൽ വെവ്വേറെ ഉണ്ടാവുന്നു. പൂങ്കുലയുടെ ചുവട്ടിൽ പെൺപൂവും മുകളിൽ ആൺപൂക്കളും. കായ ബെറി.

Plantae
  Tracheophyta 
     Angiosperms
       Monocots
         Alismateles
            Araceae
              Amorphophallus
                 A.hohenackeri

Range

Native to Western Ghats

Image

Photo = Nativeplants
Location = Nativeplants botanical garden

Anaphyllum wightii

കീരിക്കിഴങ്ങ്

‘അനാഫില്ലം വൈറ്റി’ (Anaphyllum wightii) എന്ന സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് താഴെക്കൊടുക്കുന്നു. ഇത് ‘അരേസീ’ സസ്യകുടുംബത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതും പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ തദ്ദേശവാസിയുമാണ്. കേരളത്തിലും തമിഴ്\u200cനാട്ടിലുമുള്ള ചതുപ്പ് നിലങ്ങളിലും, നിത്യഹരിതവനങ്ങളിലുമാണ് ഇത് കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. മലയാളത്തിൽ ഇതിനെ കീരിക്കിഴങ്ങ് അല്ലെങ്കിൽ സുള്ളി എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്.
സസ്യത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ
* പൊതുവായ രൂപം: ഇത് കിഴങ്ങുള്ള ഒരു സസ്യമാണ്. അതിന്റെ കിഴങ്ങ് ഭൂമിക്കടിയിലൂടെ പടർന്നു വളരുന്നു.
* ഇലകൾ: ഇലകൾക്ക് നീളമുള്ള തണ്ടും വലിയ അരികുകളുമുണ്ട്. അവയ്ക്ക് പച്ചനിറമാണ്.
* പുഷ്പം: ഇതിൻ്റെ പുഷ്പങ്ങൾ ഒരു സ്പാഡിക്സിൽ (spadix) കൂട്ടമായി കാണപ്പെടുന്നു. ഈ സ്പാഡിക്സിനെ സ്പാത്ത് (spathe) എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഭാഗം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ സ്പാത്ത് ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ പിരിഞ്ഞ രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. പൂക്കൾക്ക് അസുഖകരമായ ഒരു മണമുണ്ട്.
* ഉപയോഗങ്ങൾ: കീരിക്കിഴങ്ങ് പരമ്പരാഗത വൈദ്യത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഒരു സസ്യമാണ്. ഇതിന്റെ കിഴങ്ങ് പലതരം രോഗങ്ങൾക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് ചർമ്മരോഗങ്ങളായ എക്സിമ, ചൊറി തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് മരുന്നായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പോഷകഗുണങ്ങളും ഇതിനുണ്ട്.
* ആവാസം: ഈ സസ്യം പൊതുവെ ഈർപ്പമുള്ളതും നീർവാർച്ചയുള്ളതുമായ മണ്ണിൽ വളരുന്നു.

വർഗ്ഗീകരണം (Taxonomy)

1. Kingdom – Plantae

2. Clade – Angiosperms

3. Clade – Monocots

4. Order – Alismatales

5. Family – Araceae

6. Genus – Anaphyllum

7. Species – Anaphyllum wightii Schott

‘അനാഫില്ലം വൈറ്റി’ (Anaphyllum wightii) എന്ന സസ്യത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.
ആവാസവ്യവസ്ഥ (Habitat)
* പ്രദേശം: ഈ സസ്യം പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ഒരു തദ്ദേശവാസിയാണ്. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ കേരളം, തമിഴ്നാട് സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിലാണ് ഇത് സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്.
* വളരുന്ന സാഹചര്യം: ‘അനാഫില്ലം വൈറ്റി’ പ്രധാനമായും തണ്ണീർത്തടങ്ങളിലും ചതുപ്പ് നിലങ്ങളിലും നനവാർന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും വളരുന്ന സസ്യമാണ്. നദി തീരങ്ങളിലും തോടുകളുടെ അരികുകളിലുമുള്ള മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതിനെ കാണാൻ സാധിക്കും. ഉയർന്ന ഈർപ്പവും, മരങ്ങളുടെ തണലും ഇതിന്റെ വളർച്ചക്ക് അത്യാവശ്യമാണ്.
* മണ്ണ്: കളിമണ്ണും ജൈവപദാർത്ഥങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ മണ്ണാണ് ഇതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യം. ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ കഴിയുന്ന മണ്ണിലാണ് ഇത് നന്നായി വളരുന്നത്.
എത്തിമോളജി (Etymology)
‘അനാഫില്ലം വൈറ്റി’ എന്ന ശാസ്ത്രീയ നാമം ഈ സസ്യത്തിന് ലഭിച്ചത് താഴെ പറയുന്ന കാരണങ്ങൾകൊണ്ടാണ്:
* ‘അനാഫില്ലം’ (Anaphyllum): ഈ വാക്ക് ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ നിന്ന് വന്നതാണ്. ‘അനാ’ (ana) എന്നാൽ ‘മുകളിലേക്ക്’ എന്നും, ‘ഫില്ലം’ (phyllum) എന്നാൽ ‘ഇല’ എന്നും അർത്ഥം വരുന്നു. ഇത് സസ്യത്തിന്റെ ഇലകൾ മുകളിലേക്ക് വളരുന്ന രീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
* ‘വൈറ്റി’ (wightii): ഈ പേര് ബ്രിട്ടീഷ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ റോബർട്ട് വൈറ്റിനെ (Robert Wight) ആദരിക്കാനായി നൽകിയതാണ്. അദ്ദേഹം 19-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ സസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിപുലമായ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തോടുള്ള ബഹുമാനാർത്ഥമാണ് ഈ സസ്യത്തിന് ‘വൈറ്റി’ എന്ന പേര് നൽകിയത്.
സംരക്ഷണ നില (Conservation Status)
* നിലവിൽ: ഈ സസ്യത്തിന് നിലവിൽ വലിയ ഭീഷണി നേരിടുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ, ഇത് ഐ.യു.സി.എൻ. (International Union for Conservation of Nature) ചുവപ്പ് പട്ടികയിൽ ഗുരുതരമായി വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന സസ്യങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
* ഭീഷണികൾ: എന്നിരുന്നാലും, ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇതിന്റെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്ക് ഭീഷണിയുണ്ട്. പ്രധാനമായും വനനശീകരണം, ചതുപ്പ് നിലങ്ങൾ നികത്തുന്നത്, കൃഷി ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ഭൂമി മാറ്റിയെടുക്കുന്നത് തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഇതിന്റെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നു.